Even tijd voor een korte update…

Het laatste weekend van 2024 staat voor de deur en dat betekent dat in Thialf het NK Allround in volle gang is. Aan het begin van dit seizoen was dit een wedstrijd die met rood omcirkeld was in mijn agenda, omdat het één van mijn grotere doelen was voor dit jaar. Ondanks dat ik reserve was, heb ik dit doel niet gehaald. Hiervoor kan ik verschillende redenen aandragen, die er zeker ook toe doen, maar feit blijft dat ik er erg van baal dat ik hier niet kan staan en niet kan racen op het toppen van mijn kunnen.

Kraantje Lek Trofee

Drie weken geleden stond ik aan de start van de plaatsingswedstrijd voor het NK, de Kraantje Lek trofee in Haarlem. Door de perikelen rondom mijn rug was de aanloop hier naartoe verre van smooth, maar ik had niettemin het niveau me te plaatsen. Ik reed een degelijke 500 meter en 3 kilometer, maar verprutste de 1500 meter waarmee ik plaatsing door de vingers liet glippen. Deze plaatsingswedstrijd was mijn eerste weekend racen na anderhalve maand weinig dingen volle bak doen. Mijn rug was in die periode steeds wat verbeterd. Echter was de stijgende lijn op een gegeven moment gestopt met stijgen; trainen op de langebaan ging pijnvrij, maar ik werd wel nog beperkt in aansturing van de linkerkant, waardoor schaatsen nog niet zo vanzelfsprekend ging als aan het begin van het seizoen. Wel gingen mijn temporondjes sneller dan ooit, dus ergens zat het ook wél goed. Shorttracken had ik bewust niet gedaan omdat de impact daarvan op mijn rug nóg groter is.

Up en down

Omdat ik op basis van de plaatsingsmatrix eerste of tweede reserve was – en dus de kans op starten nog best reëel was, bereidde ik me voor alsof ik dit weekend zou moeten pieken. Vorig weekend reed ik dan ook een 500 en 1000 meter. Op de 500 meter bleek duidelijk dat ik ivm mijn rug oefening mis in de start, maar de 1000 meter was zo slecht nog niet. Niet slecht, maar ik merkte des te meer dat ik gewoon nog niet vrij kon schaatsen. Begin deze week stond ik weer voor het eerst op de shorttrackbaan, daar bleek simpelweg dat mijn rug er nog verre van klaar voor is, want sinds die dag is het allemaal weer een stuk geïrriteerder. Vandaar dat ik komende week een afspraak heb bij de sportarts, want ondanks wekelijkse fysiobezoeken en behandelingen duurt het nu echt te lang. Ondanks dat ik dus pijnvrij kan langebanen, word ik gewoon belemmerd in vrijuit bewegen en kan ik niet volle bak trainen en presteren. Ik ben er klaar mee en wil gewoon laten zien wat ik kan, de lijn van begin dit seizoen doortrekken…

Door de komende twee weken volledig van het ijs te gaan, hopen we dat de overige spanning ook uit mijn rug trekt en dat dit ervoor gaat zorgen dat vrijuit bewegen straks weer realiteit wordt. Fietsen levert gelukkig geen problemen op, dus ik zal in deze twee weken veel fietsuren maken en blokjes trappen.

Uitgelichte foto is gemaakt door Martin de Jong