Op dit moment zit ik in de laatste dagen van mijn rustperiode. Deze had ik namelijk wel heel erg nodig, na zo een lang en intensief schaatsseizoen. Vooral de laatste twee wedstrijden waren erg intensief en vergden veel van me. Eén van deze twee wedstrijden was het NK Shorttrack. Nadat ik op langebaan de Vikingrace had gereden, heb ik me volledig gericht op het shorttrack en zodoende had ik erg veel zin in het NK. Voordat ik mee mocht doen, moest ik, omdat ik te weinig KNSB-cups had gereden, nog een time-trial van 7 rondes rijden. Hier kwam ik gelukkig goed doorheen. Ik had eigenlijk geen verwachtingen voor het NK, al wilde ik wel graag a-finales rijden.
Deze verwachtingen heb ik in ieder geval waar kunnen maken, want op de eerste afstand, de 1000 meter, pakte ik gelijk een zilveren medaille. Hier was ik eigenlijk helemaal door overdonderd, maar het liet me ook wel zien dat ik goed mee kon in het deelnemersveld en dus had ik mijn verwachtingen voor de afstanden die nog zouden volgen wel wat omhoog gekrikt.

Zaterdag werd er ook nog een relay gereden, maar deze reed ik niet, waardoor ik zondag pas weer aan de bak hoefde. De eerste afstand van die dag was de 500 meter. Normaal gesproken niet een afstand die me heel erg goed ligt, maar die dag verrassend genoeg wel. Ik behaalde namelijk wederom de a-finale en kwam hierin zelfs als eerste over de finishlijn heen, wat betekende dat ik Nederlands kampioen was! Hierdoor stond ik opeens ook eerste in het tussenklassement en deze plek wilde ik dan ook erg graag behouden.

Na de 500 meter reden we nog een 777 meter. Dit zijn zeven rondjes, alleen deze afstand had ik in de tijd dat ik shorttrack nog maar één keer gereden, waardoor ik niet zo goed wist wat ik moest verwachten. Dit bleek uiteindelijk niet erg veel uit te maken, want voor de derde keer dat NK stond ik met nog drie anderen in de hoogste finale. Ik reed het overgrote deel van de rit op positie twee, ging in de laatste ronde met een inhaalactie naar positie één en werd zo eerste in deze rit. Helaas vond de jury dat ik met mijn inhaalactie degene die ik inhaalde hinderde, dus kreeg ik een penalty. Dit was erg zuur, want als ik deze rit had gewonnen, zou ik niet meer in te halen zijn in het eindklassement. Nu moest ik in de superfinale 1500 meter eerste worden om te winnen. Ik was natuurlijk erg gefocust, maar na een paar rondes viel ik, wat me het eindklassement kostte.
Uiteindelijk werd ik met mijn behaalde puntenaantal nog wel derde in het eindklassement, maar op dat moment kon ik er nog niet heel erg blij mee zijn. Pas op het moment dat ik op het podium stond, realiseerde ik me dat het eigenlijk een heel mooie prestatie is!

Nadat het NK erop zat, wachtte me nog een belangrijke en leerzame wedstrijd. Ik had me via de Starclass wedstrijden namelijk geplaatst voor de Europacup finale die in Letland gehouden zou worden. Ik kwam uit voor Nederland en dus mocht ik ook in het Nederlandse tenue rijden, wat natuurlijk supergaaf is! Donderdagochtend vertrokken we met  het hele team vanaf Schiphol. We moesten ongeveer drie uurtjes vliegen en daarna nog een uurtje of vier in de bus. Aangekomen in het hotel hadden we nog even tijd om in te rijden en hierna zat de dag er al weer op en gingen we naar bed. De eerste dag van het toernooi, de vrijdag, reden we twee keer een 1500 meter. In de eerste rit maakte ik een domme fout, die me uiteindelijk de tweede plek kostte en zo stond ik dus niet in de a-finale. In de B-finale werd ik uiteindelijk tweede, wat ervoor zorgde dat ik in totaal achtste werd en dat ik één finalepunt te pakken had. Nadat alle ritten gereden waren, gingen we met z’n allen lunchen en daarna hadden we nog een hele middag om iets voor ons zelf te doen. Maar aangezien we allemaal erg moe waren, is daar niet zo veel van gekomen.

Zaterdag reden we driemaal een 500 meter. Op het NK was deze afstand erg goed gegaan, maar het niveau lag hier een stuk hoger, dus ik had geen idee van wat ik zou kunnen verwachten. De eerste rit kwam ik zonder problemen door, maar in mijn tweede rit lootte ik tegen drie mensen die twee seconden sneller reden dan ik. Gelukkig kan ik goed starten en dat zorgde er dan ook voor dat ik als eerste de bocht in ging en zelfs als tweede over de eindstreep kwam. Ik stond gewoon in de a-finale! Ik was helemaal overdonderd, want dit was wel de laatste afstand waarop ik goede resultaten had verwacht. Helaas werd ik er in de finale wel erg hard af gereden, maar ik was wel vierde geworden en hierdoor had ik acht finalepunten binnen gesleept.

Op dezelfde dag reden we de voorronde van de 1000 meter. Ik kwam als tweede binnen, maar werd na een lang beraad alsnog bestraft met een penalty. Dit betekende dat ik een groep naar beneden werd gezet en dus een c-finale moest rijden en geen kans meer had op finalepunten.. De finale vond plaats op zondag. Ik reed lekker en won de finale zonder rare dingen te doen.  Het eindresultaat over drie afstanden was een zesde plek in het klassement. Ik was er aan de ene kant erg blij mee, al zag ik ook wel in dat ik nog beter had gekund.
Maar ik moet natuurlijk niet vergeten dat ik nog niet zo lang shorttrack. Als je mij aan het begin van het seizoen had verteld dat ik op een officieus EK zesde zou worden, had ik je niet geloofd.

Ik kijk terug op een heel erg mooi en leerzaam seizoen. Ik heb alles bereikt wat ik wilde bereiken, heb superveel plezier gehad en veel nieuwe vrienden gemaakt.

Komend seizoen zal ik me wat meer gaan richten op het shorttrack. Ik zal gaan trainen bij RTC Midden, en op de langebaan zal ik mee gaan trainen bij de Baanselectie in Hoorn.

Iedereen die me dit seizoen heeft geholpen om te doen wat ik het allerliefste doe, bedankt daarvoor! Zonder alle steun was dit seizoen nooit zo geslaagd geworden. Dank jullie wel!!