De twee laatste weken van januari waren erg druk voor mij. Het ene weekend zat ik in het voormalige Oost-Duitse plaatsje Rostock, daarna zat ik weer drie dagen te blokken op school en hierna ging ik weer op weg naar het Berlijnse ijsstadion. Allebei deze lange autoritten waren omdat ik twee buitenlandse wedstrijden had: eentje voor shorttrack en de ander voor langebaan.

Het eerste weekend zaten we dus in Rostock. Een plaatsje vlak bij de Oostzee met typische Oost-Duitse gebouwen en een ietwat sombere sfeer. Ik reed hier mijn tweede Starclass ooit. De wedstrijden vonden plaats van vrijdag tot en met zondag en de donderdag hiervoor reden we al vroeg de weg op richting de Oost-Duitse cultuur. Normaal gesproken is het vanaf Amsterdam naar Rostock zo’n zes uurtjes rijden. Maar aangezien wij over beijzelde wegen reden met bijna non-stop sneeuw, deden we er een stukje langer over: bijna negen uur. Aangekomen in Rostock en bij ons Gasthof, heb ik in de avond nog even ingereden, voordat vrijdagmiddag het wedstrijdgeweld losbarstte. We begonnen met de heats van de 1500 meter. Ik had van te voren mijn tactiek bepaald en dit ging tijdens de race ook erg goed, totdat ik iets te veel achterop ging zitten en viel. Dit was erg jammer, want normaal gesproken is de 1500 meter mijn beste afstand. In de halve finale die volgde werd ik eerste, en in de D-finale kwam ik wederom weer als eerste over de finish. Ook reed ik een dik PR van 2.39 . De dag werd afgesloten met een 500 meter. Hierop werd ik 2e met een goede race en zo sloot ik de dag toch nog tevreden af. In de avond aten we bij ons Gasthof, maar ik was zo moe dat ik al snel in bed lag. De volgende dag hoefden we wederom pas om 12.00 uur te starten en reed ik de kwartfinale van de 500 meter, ook hier werd ik weer tweede, dus zou ik, als ik in de volgende rit bij de eerste twee kwam, naar de A-finale gaan. Helaas lukte dit niet en werd ik na twee rondjes op kop te hebben gereden derde. Maar aangezien de 500 meter niet zo mijn afstand is, was ik al superblij want ik had weer een PR (48.5) gereden. In de B-finale die ik hierop reed, werd ik eerste en zo pakte ik ook nog eens drie punten voor in het eindklassement.

Na de 500 meter ritten, stonden er nog twee ritten voor de 1000 meter op het programma. Deze beide ritten kwam ik goed door, zat ik telkens bij de eerste twee en reed ik ook nog een tijd van 1.40 wat weer een PR was. Die avond ging ik dus met een goed gevoel slapen. Ik wist al tegen wie ik de volgende dag zou moeten starten in de halve finale, dus ik kon al een beetje mijn tactiek gaan bepalen. Ik zat in de rit met twee sterke Italiaanse dames, die beiden al vaak podium hadden gereden. Aangezien zij erg goed kunnen sprinten, besloot ik maar gewoon zo vlak en zo hard mogelijk te gaan rijden. Ik begon zondag dan ook gelijk van kop af aan en hield het tempo vlak op rondjes 10.5. Ik gaf de kop tot op de laatste ronde niet over en eindigde op de een of andere manier als tweede. Dit betekende dat ik mijn allereerste A-finale mocht rijden!!! En ik had een tijd van 1.37 gereden, wat wederom een heel groot PR was. Ik was natuurlijk erg blij dat ik het tot de A-finale had geschopt. Maar vooral ook verbaasd, omdat ik normaal gesproken mijn beste resultaten op de 1500 meter boek.

We moesten na deze rit nog twee uur wachten voordat we aan de start van de finale werden verwacht. Ik had besloten om wederom van kop af te vertrekken, dus dat was ook wat ik deed. Helaas waren de anderen hierop voorbereid, en eindigde ik deze rit als vierde. Waar ik ook zeker niet teleurgesteld over ben, want vierde van Europa is niet iets waar je je voor hoeft te schamen. Al was het natuurlijk altijd leuk geweest als ik wel een medaille had gewonnen. Maar voor het eindklassement had ik wel weer 8 punten verdiend, wat mij een vijfde plek in het totaalklassement opleverde en een zevende  plaats over alle Starclass wedstrijden.

Dit betekent ook dat ik eind maart aan de start mag staan van de Europacup finale in Letland. Hier zal ik uit mogen komen voor team Nederland, wat natuurlijk een hele grote eer is!

In de avond vertrokken we weer naar huis, en na een veel snellere rit dan op de heenweg, kwamen we rond een uur of negen aan in Nederland. Maandag ging ik weer naar school, maar donderdag zat ik alweer in de bus op weg naar Berlijn, want daar mocht ik namelijk voor Nederland uitkomen op de langebaan landenwedstrijd voor B en C junioren tussen Nederland, Noorwegen en Duitsland.

Nadat ik dus voor de zoveelste keer negen uur in de auto had gezeten, kwamen we aan bij ons hotel. Hier kregen we ook onze Nederlandse kleren, waarin we dit weekend zouden mogen lopen en schaatsen.
Die avond aten we samen met team Nederland, wat echt tof was want iedereen had zijn teamkleding aan, dus het was ook een echt team. We gingen hierna al vroeg slapen en zaterdag ochtend ontbeten we met z’n allen. Vervolgens reden we een uurtje in op de ijsbaan. Het ijs was erg goed en snel, dus daardoor kreeg ik al wel wat zin in de wedstrijd.

Zaterdagmiddag om twaalf uur stond de eerste van de vier afstanden op het programma: de 500 meter. Mijn start ging niet zo goed, ik reed erg gehaast, en toen ik de eerste 100 meter had gereden bleek  dat het scorebord het niet meer deed, dus toen ik over de finish kwam, had ik geen idee wat voor tijd ik had gereden. Later bleek dat mijn tijd 40.97 (opening 11.1 – rondje 29.79) was, wat mijn eerste 40’er en een PR was!

Met een goed maar ook wat nerveus gevoel stond ik aan de start van de 1000 meter. Ik had op deze afstand al best een snelle tijd staan, dus ik wilde deze eigenlijk heel graag verbeteren. En dit lukte!
Ik opende in 19.38 en reed hierop mijn snelste rondje ooit (29.78), het laatste rondje kwam wat moeilijker (31.98) maar mijn eindtijd was 1:21.15 wat voor mij een PR van bijna meer dan twee seconden betekende.

Met de resultaten van de eerste dag was ik eerste in het voorlopige klassement en was ik natuurlijk erg blij, maar ook vooral heel erg opgelucht. De vier voorafgaande weken had ik namelijk geen langebaanwedstrijd gereden en deze wedstrijd was een mooi meetpunt om te kijken hoe ik er voor stond richting het NK-Allround.

De zaterdagavond was ik vanzelfsprekend erg moe en ik sliep dan ook al om negen uur. De ochtend hierop moesten we (al) om tien uur starten, dus om zes uur ging de wekker al, zodat ik uitgerust en fit genoeg was voor de start van de 500 meter. Ik weet niet of het aan het vroege opstaan heeft gelegen of aan het goede ontbijt, maar op de 500 meter verbeterde ik mijn tijd van de vorige dag en scherpte deze aan tot 40.7 (opening 11.34 – rondje 29.38).

Voor de laatste afstand, de 1500 meter, stond ik dus wel rustig aan de start. Ik had besloten me vooral op m’n techniek te focussen. Ik was hierdoor erg goed weg en opende in 26.73 en reed wederom een goede eerste ronde (30.3). Mijn tweede ronde ging in 33.87 en hierna perste ik er met veel pijn en moeite nog een rondje 35.2 uit, wat me een eindtijd van 2:04.6 opleverde. Dit was  voor de vierde keer dit weekend een dik PR! Omdat ik op alle afstanden de eerste plek had gepakt, betekende dit ook een eerste plek in het algemeen klassement en als kers op de taart won Nederland ook nog eens het landenklassement!

Ik kan dus terugkijken op een erg geslaagd, maar vooral heel gezellig toernooi. Zondagmiddag gingen we nog de stad in, en maandagochtend vertrokken we weer. ik heb het enorm naar mijn zin gehad met iedereen en wil iedereen dan ook heel erg bedanken voor dit weekend.

Nu kijk ik weer vooruit naar het NK Allround van aankomend weekend. Ik heb er veel zin in en ga knallen!