Het schaatsseizoen is eindelijk weer begonnen! Wat voor mij betekent dat de dagen weer zijn gevuld met trainingen op het ijs.

Voor mij wordt dit mijn eerste seizoen in het pak van c-selectie Hoorn en al is het seizoen nog niet echt begonnen, ik ben al volledig op mijn plek in dit team. Het is een gezellige groep, we lachen met elkaar, gaan met zijn allen tot het gaatje en bovenal helpen we elkaar.

In de herfstvakantie gaan we met het hele team op trainingskamp naar Erfurt waar we van zondag tot zondag zullen zitten en twee keer per dag gaan trainen inclusief een wedstrijd op de zaterdag voordat we weer naar Nederland vertrekken. Iedereen heeft er heel veel zin in, en ik natuurlijk ook.
Want wat is er leuker dan een hele week de mogelijkheid te hebben om volledig met je sport bezig te zijn en samen met je vrienden en team stappen te zetten naar snellere tijden en betere prestaties.

Ik heb er op dit moment bijna vier weken van training op zitten en ik heb al twee langebaan wedstrijden achter de rug. Maar ook het shorttracken gaat gewoon door. Twee keer in de week heb ik shorttracktraining, en ook in deze discipline rijd ik wedstrijden waarvan ik er ook al twee op heb zitten. Dus mijn weken zijn goed gevuld.

Het seizoen trapte qua shorttrack voor mij al af in de zomer, want toen stond de eerste KNSB Cup op het programma. We reden hier een 1000 meter. deze wedstrijd ging boven verwachting goed en ik pakte de eerste plek in mijn divisie.

De eerste langebaan wedstrijd van het seizoen was een baanselectiewedstrijd in Hoorn waar we een 500 meter en een 1000 meter reden. Helaas was dit voor mij een teleurstellend begin van het seizoen. De week van te voren was ik al grieperig, maar toch besloot ik te rijden. Dit resulteerde vanzelfsprekend in twee langzame tijden. Op de 500 meter opende ik 11.9 en eindigde ik in een tijd van 43.90 Ook op de 1000 meter viel mijn tijd tegen. Mijn eindtijd was 1.29:16 wat zelfs 5 honderdste langzamer was dan mijn eerste 1000 meter van vorig seizoen.

Het was dus niet de beste start van het seizoen en ook werd ik de dag na deze wedstrijd ziek en heb ik een week plat gelegen. Gelukkig was ik het weekend erop al wel voor het grootste deel hersteld, want ik had die zaterdag in de ochtend een KNSB Cup shorttrack en in de namiddag een sprintwedstrijd langebaan in Alkmaar.

Op de KNSB Cup stond er een 1500 meter op het programma. Wat niet heel goed uitkwam aangezien ik net ziek was geweest, maar eigenlijk reed ik best lekker. De eerste rit reed ik tamelijk ontspannen met mijn handen op mijn rug en pas in de laatste rondes reden we hard. Het laatste rondje moest ik nog drie mensen inhalen om de eerste plek te pakken en hier was ik mee bezig totdat een rijder voor mijn neus onderuit ging en ik eigenlijk al mijn snelheid verloor. Maar omdat ik bezig was in te halen en het ’t laatste rondje was, werd ik toegevoegd aan de volgende rit. Deze rit ging wat minder, ik zat teveel in het gedrang en het eindresultaat van deze rit was een penalty en een val. Niet het maximale resultaat dus. Ik besloot om de laatste rit niet te rijden, omdat ik die avond nog moest rijden en ik mijn lichaam niet te veel wilde belasten. En dat bleek een goede keuze, want tijdens de sprintwedstrijd in Alkmaar reed ik erg lekker en noteerde ik tijden waarmee ik zeker tevreden mee was. Op de 100 meter reed ik 11.48 (handtijd) en op de 300 meter reed ik 27.3 met een hele erge misser na 20 meter dus ik weet dat er meer in zit. Een fijne tweede wedstrijd dus.

Nu deze lijn proberen door te trekken en lekker veel trainen in Erfurt. En als we niet aan het trainen zijn, ook nog even het NK Afstanden volgen. Hopelijk wordt het net zo een spektakel als de tweede Worldcup shorttrack die twee weken geleden in Dordrecht plaatsvond waar ik op de tribune zat te kijken. Wat was het gaaf om er live bij te zijn en alle races zo goed te kunnen zien. Mijn moeder heeft zelfs nog een smartwatch gewonnen, die ik mijzelf uiteraard heb toegeëigend 😉