Afgelopen drie weekenden waren als vanouds weer gevuld met met het rijden van wedstrijden, zowel op de langebaan als bij de massastart. Op beide disciplines met wisselende resultaten…

Downs op de langebaan

De eerste races van mijn seizoen kenmerken zich vaak doordat het nog niet gaat zoals ik wil. Dit was helaas ook dit jaar weer het geval. Hoewel de trainingen op de langebaan getuigen van een prima niveau en een grote verbetering ten opzichte van vorig jaar, was dit nog niet zichtbaar tijdens de wedstrijden. Positief is wel dat ik op zowel de 1000 meter als 1500 meter mijn seizoenstijden van vorig jaar bijna evenaarde, maar deze tijden waren niettemin ver verwijderd van hetgeen in de lijn der verwachtingen lag. Er moet voor de komende races dus zeker een stapje bovenop. Daar kwam bij dat ik afgelopen weekend onverwacht geveld werd door ziekte. Een hele slechte timing, aangezien uitgerekend die zaterdag het NK Clubs was, waar ik een 1500 meter zou rijden en ook op zondag had ik nog een race gepland staan. Door beide kon doordat ik niet fit was een streep heen. Hartstikke balen, want dat betekende ook twee races minder om een goede tijd te rijden voor kwalificatie voor de Holland Cup. Omdat de peildatum voor het rijden van tijden nu geweest is, is het hopen dat mijn tijden van vorig jaar me een startplek opleveren…

Ups tijdens de massastarts

Daar waar het op de langebaan nog niet gaat zoals ik wil, hebben de eerste twee massastarts van het jaar me gelukkig wél reden tot vertrouwen en tevredenheid gegeven. Bij de halve finale van massastart nummer 1 reed ik in de sprint heel makkelijk naar de winst van het peloton en dat bevestigde dat er dus wel degelijk snelheid in de benen zit. In de finale koos ik tweeënhalve ronde voor het einde de aanval. Het moment van wegrijden was alleen iets te vroeg getimed, waardoor ik niet wegbleef tot het einde. Niettemin overheerste tevredenheid, want een dergelijke manier van koersen (lees: aanvallend rijden) had ik nog niet eerder gedaan en door nieuwe dingen te proberen leer ik elke massastart weer iets nieuws.

De tweede massastart was afgelopen weekend, wat betekende dat ik dus niet fit aan de start stond. Niettemin reed ik wel, vooral om een goede klassering te rijden voor het klassement, want een goed klassement betekent dat je de massastart mag rijden op het WCKT. Hoewel ik in de halve finale al merkte dat mijn benen niks waard waren en ik ook echt geen snelheid kon maken, pakte ik in de finale toch twee keer de volle punten in een tussensprint. Dat was tevens het plan vooraf, omdat ik de snelheid voor de eindsprint die dag echt miste en je met tussensprints een prima klassering kan rijden. Dit resulteerde in een zesde plek, wat met mijn staat van zijn op dat moment ook echt het maximaal haalbare was.

What’s up next?

Op dit moment zit ik nog even thuis om uit te zieken en hopelijk kan ik vanaf morgen de training weer oppakken. Zoals ik al zei blijf ik er vertrouwen in houden dat het schaatsen op een geven moment ook in de wedstrijden wel gaat komen en zorg ik er in de tussentijd voor dat ik elke training het maximale eruit haal. Of dat nou op de fiets is, op het ijs of in de krachthal – op weg naar beter!

Foto’s zijn gemaakt door @neekeanna