De R zit in de maand en dat betekent ook dat het schaatsseizoen op het punt van beginnen staat.  Komend weekend staat hoogstwaarschijnlijk de eerste wedstrijd al op het programma en vanaf dan zijn de weekenden veelal weer gevuld met competities op zowel de langebaan als de massastart en marathon. Maar voordat het zover is duiken we nog even terug de tijd in en pakken we de draad op bij het eind van mijn laatste update. 

Na maanden hard trainen was het namelijk even tijd voor zomervakantie. Bij team FrySk hadden we een blok van twee tot drie weken waarin we vrij waren om op vakantie te gaan. Wél met een trainingsschema bij de hand, maar de touwtjes worden dan wel wat losser gelaten en de focus ligt op vakantie vieren en mentaal opladen. Ik had twee weekjes vakantie gepland, waarvan beide in Frankrijk. Hoe deze weken eruit zagen en wat ik allemaal gedaan heb kan je lezen in het korte nieuws stukje dat ik hierover schreef, compleet met sfeerimpressie met meerdere foto’s. Het kwam er in ieder geval op neer dat ik aan het einde van die twee weken wel echt even bijgetankt had en een aantal boeken verder was 🙂

Bij terugkomst van vakantie volgde er eerst een korte overbruggingsweek waarin iedereen weer de draad van de trainingen oppakte en we ons lichaam weer even wakker schudden. De week erop mochten we na een zomer wachten de schaatsen weer onderbinden. Hoewel je echt wel weet dat je schaatsen niet zomaar verleert, is het elke keer toch weer even aftasten en afwachten hoe de eerste rondjes aanvoelen. Dit was bij mij helaas niet heel geweldig. Hoewel ik op basis van mijn zomertrainingen met zekerheid kon zeggen dat ik sterk genoeg was, verzuurden mijn benen al heel erg snel, waardoor het schaatsen niet bepaald lekker ging. Hoe dit kwam was op dat moment niet te zeggen, maar het zorgde er wel voor dat ik een beetje onzeker werd en er met mensen over sprak. Dat was een hele goeie zet, want daardoor werd er nog eens met een kritisch oog naar m’n ijzers gekeken en konden we constateren dat mijn schoen bijna een centimeter te ver naar achteren stond ten opzichte van mijn ijzer. Met als gevolg dat het zwaarder is om af te zetten en je dus ook sneller verzuurt. Een mogelijke verklaring dus, maar aangezien mijn ijzer al jaren in dezelfde positie staat, had ik dat ook eerder moeten merken. Niettemin merkte ik wel gelijk een groot verschil toen we (in kleine stapjes) mijn ijzer verplaatsten. Sturen werd wat makkelijker en vooral in de bochten kon ik makkelijker door blijven stappen. Wel weer een puntje van aandacht, want in de afgelopen jaren heb ik vaak genoeg m’n ijzers verplaatst naar links of naar rechts, maar nooit naar voren of achter. Stom genoeg was ik ervan uit gegaan dat ze bij de eerste keer dat ze eronder gezet werden wel goed stonden….

Een kleine tegenvaller, maar aan de andere kant reed ik vanaf dit moment wel een stuk lekkerder. Zoals altijd blijf je constant bezig met kleine dingetjes en ook qua timing is er nog genoeg te verbeteren, maar het schaatsen gaat nu wel per training beter en beter. 

Ook heel leuk was dat we, na twee weken op de langebaan, een weekje uitweken naar de shorttrackbaan. Dit met als doel om een beter gevoel voor de bochten te krijgen en mentaal even op iets anders te focussen. Voor mij voelde het vanaf de eerste minuten echt als thuiskomen en ik was verrast om te merken dat de gehele beweging en zelfs de snelheid er nog volledig in zat. Ik reed misschien wel makkelijker dan de afgelopen winter waarin ik halfbakken wat trainingen meepakte op de shorttrackbaan. De drie keer dat we op het ijs stonden heb ik dan ook met volle teugen genoten en ik vond het best jammer dat het er na drie keer alweer op zat want de druk die je voelt op de shorttrack is toch wel heeeel lekker! 

Nu staan we in ieder geval weer op de langebaan en rijd ik per training weer lekkerder in de rondte. De hoofdfocus ligt op dit moment vooral op ontspanning vinden in m’n slag door een kleine verandering in timing. Lastig, maar ik voel het gelijk als het wel lukt, in positieve zin!

Naast de trainingen op het ijs zitten we natuurlijk ook nog regelmatig op de fiets om blokjes weg te trappen en de conditie bij te houden. Met het weer van afgelopen week geen straf, hoewel ik het ook wel erg warm vind midden op de dag. Het is dan zeker geen straf om ’s middags op het ijs te staan… In de avonden wijk ik met vrienden zo nu en dan uit naar een meertje in de buurt van Heerenveen en in de weekenden zoek ik nog steeds regelmatig mijn ouders op. In de uurtjes tussen trainingen door maak ik uren voor mijn werk en komen er elke week wel wat nieuwe toevoegingen voor het interieur van ons huisje. Daarnaast is de uni net weer begonnen en met één vak per blok kan ik mezelf ook daar lekker mee bezig houden. Al met al heb ik mijn ritme dus wel gevonden en ben ik benieuwd wat de komende weken gaan brengen. 

Foto’s op het ijs zijn gemaakt door Erik de Weerd