Afgelopen blog stond vooral in het teken van positiviteit rondom mijn overstap naar team Frysk en lovende woorden over de nieuwe variatie aan trainingen. In die zin is er eigenlijk weinig veranderd, want ik zit nog steeds heel erg op mijn plek en heb het naar mijn zin tijdens en ook buiten de trainingen. 

Korte terugblik
Als ik terugkijk op de laatste vier weken, hebben we vooral veel op de skeelers gestaan, blokjes gedraaid op de fiets en ook loopscholing in en rondom de warming-up komt nog steeds heel erg vaak terug. Voorgaande jaren reed ik niet zo vaak lange blokjes op skeelers. Iets wat ik niet erg vond omdat ik niet zo’n held was op skeelers, maar nu het skeeleren beter gaat, vind ik die lange blokjes ook erg leuk en uitdagend. In plaats van dat ik erg tegen een skeelertraining op kan kijken, heb ik er nu geregeld echt zin in. Het zal nooit mijn favoriete trainingsvorm worden, maar het is nu zeker niet meer een uur lang afzien. 

Trainingskamp Noorbeek
Na het trainingskamp in Doorn reisden we begin juli af naar Noorbeek om hier vier dagen in de Limburgse heuvels te trainen. Het hoogtepunt van dit trainingskampje was 100% de Amstel Gold Tourtocht die we in duo’s moesten afleggen. Samen met Kim stapte ik om zeven uur in de ochtend op de fiets en zo’n tien uur laten kwamen we met 240 kilometer op de teller weer terug. Over deze uitdaging op de fiets en de rest van de trainingen in Limburg heb ik een uitgebreid stukje geschreven op de site van team Frysk. Klik hier om deze te lezen!

Studeren op een lager pitje
Na Noorbeek brak er voor mij even een pittige week aan, omdat ik mijn laatste tentamens van het jaar had. Gelukkig heb ik deze allemaal ruimschoots gehaald en dus kon ik een paar dagen later lekker mijn handen achter m’n hoofd vouwen, achteroverleunen en me volledig focussen op de trainingen met Frysk. Hoewel ik het altijd wel jammer vind als er een einde komt aan vakken die ik interessant vind, was ik op dat moment wel blij met de extra uren in de dag omdat het me persoonlijk wat meer rust gaf. Omdat ik nog meerdere keren per week op en neer reed naar Heerenveen om alle trainingen te doen, merkte ik al een paar weken dat mijn focus even wat minder bij mijn studie lag. Studeren is voor mij altijd iets geweest wat ik met aandacht wil doen. Dit was op dat moment even niet mogelijk, omdat het voor mij belangrijker was bekend te worden met alles en iedereen in Heerenveen en daardoor verdween mijn studie soms een beetje naar de achtergrond. Als ik daar nu op terugkijk, vind ik het ergens wel jammer dat ik mijn laatste twee vakken en dus ook mijn eerste jaar op de universiteit zo heb afgesloten, maar aan de andere kant was het ook een keuze die ik heel bewust heb gemaakt. Mijn prioriteiten lagen even niet bij studeren en wél bij deel worden van een nieuw team. En op moment van schrijven kan ik alleen maar zeggen dat ik blij ben ik deze keuze zo gemaakt heb, want het heeft er wel voor gezorgd dat ik me nu volledig op mijn plek voel in de groep en weet hoe team Frysk reilt en zeilt. Om ervoor te zorgen dat komend schooljaar studeren en trainen op een fijne manier kan combineren, heb ik besloten om de studieload een beetje naar beneden te halen. Toen ik begon met studeren kreeg ik hier en daar al het advies een vak minder te doen dan normaal was. Toen kon en wilde ik daar niet naar luisteren en dus heb ik afgelopen schooljaar alle vakken gevolgd (en gehaald). Iets waar ik hartstikke blij mee ben, maar tevens iets wat ook echt wel veel energie heeft gekost. Want het volgen van twee vakken waarvoor allebei twintig uur aan zelfstudie staat, betekende ook dat ik weinig momenten van rust meer had. De uurtjes die ik over had besteedde ik aan studeren of aan mijn bijbaantje. Zelfs al was ik amper fysiek aanwezig op de universiteit, toch was ik in mijn hoofd vaak bezig met de dingen die ik nog moest doen. En dingen half doen kan ik ook niet zo goed, dus als ik een opdracht maakte, moest dit ook gelijk perfect. Omdat ik dit seizoen vanuit Heerenveen train, wordt fysiek op de uni aanwezig zijn nog lastiger. Daarnaast wil ik gewoonweg meer energie en tijd hebben als het wedstrijdseizoen aanbreekt, niet te vergeten ook momenten van rust om te herstellen. Daarom heb ik ervoor gekozen om komend studiejaar de eerste twee blokken een vak minder te doen. Concreet betekent dit dus dat ik in het eerste halfjaar slechts twee vakken zal volgen. Vroeger zou ik dit heel erg naar hebben gevonden, bijna als een soort falen. Nu ben ik juist erg blij met deze keuze, want het geeft me zowel ruimte voor het schaatsen als dat het ervoor zorgt dat ik weer met meer aandacht kan studeren. Geen opdrachten meer afraffelen omdat die af ‘moeten’, maar aandacht kunnen besteden aan kwalitatief goed werk en de tijd hebben om lastige Franse literatuur te ontleden en te bestuderen. Het idee alleen al geeft me veel rust en dat was precies wat ik wilde bereiken. Hoe de blokken erna er uit gaan zien, zal ik op een later moment bepalen.  

Eigen plekje in Heerenveen
Gelukkig duurt het ook nog even voordat het studiejaar van start gaat, de vakantie is immers net begonnen. Hoewel de eerste weken van deze vakantie voor mij niet per sé zo voelden, want deze waren vooral gevuld met uren van dozen tillen om al mijn spullen naar Heerenveen te verhuizen. Drie weken geleden was het namelijk eindelijk zover. Na anderhalve maand leven vanuit mijn tas, was het moment daar en betrokken mijn huisgenootje en ik ons nieuwe appartementje in Heerenveen. Toch een kleine mijlpaal. Bij verhuizen hoort natuurlijk ook veel chaos en de eerste dagen sliepen we op een matras in onze slaapkamers en aten we op campingstoeltjes aan een campingtafeltje in de woonkamer. Maar dat kon de pret niet drukken, want we waren allebei heel erg blij eindelijk een eigen plekje te hebben. Samen hebben we langzaam ons paleisje ingericht. Op dit moment is het grootste gedeelte voor elkaar en zijn het vooral nog kleine dingetjes die we missen of waar we tegenaan lopen wat betreft praktische indeling. Het is nu vooral een kwestie van een eigen routine ontwikkelen vanuit dit nieuwe plekje. Dat kost gewoon wat tijd, maar voorop staat dat ik vooral veel extra rust ervaar sinds we hier wonen. Ja, de eerste dagen waren erg chaotisch en hebben veel energie gekost, maar dat staat niet in verhouding tot de blijheid die ik ervaar een eigen plekje te hebben, van waaruit ik mijn eigen ding kan doen, mijn beste vrienden en teamgenootjes in de buurt heb en vooral niet meer zoveel op en neer hoef te rijden. Zolang het kan ga ik in de weekenden wel nog naar huis in Almere, vooral omdat ik weet dat deze mogelijkheid er in het winterseizoen minder zal zijn doordat de weekenden dan vaak gevuld zijn met wedstrijden. 

Trainingskamp Doorn en vermoeidheid
Vorige week stond het derde trainingskamp van de zomer op het programma, wederom in Doorn. Het weer was deze keer gelukkig een stuk beter, hoewel het er in eerste instantie ook op leek dat we wederom weer veel regen konden verwachten. Gelukkig voor ons zat buienradar er weer eens erg naast en hebben we alleen woensdag met regen en wind (en storm Poly) te maken gehad. Verder was het weer een erg vruchtbaar trainingskamp, waarin we hard getraind hebben. Wel moet ik eerlijk zeggen dat ik zelf niet mijn beste week had. Ik denk dat de vermoeidheid en stress van de verhuizing eruit kwamen, waardoor ik mentaal wat vermoeid was en daardoor kostte het soms wat meer moeite me op te laden voor de trainingen. Daarom was het wel fijn dat we met de groep op kamp waren, want daardoor kon ik makkelijk meegaan in de energie van de rest en kon ik de kwaliteit van mijn eigen trainingen ook hoog houden. Wel was ik bij thuiskomst echt een stuk vermoeider dan dat ik na het vorige kamp in Doorn was. Logisch, maar ook wel even vervelend omdat ik eigenlijk nog wat dingen wilde doen voor mijn huisje en ik in plaats daarvan liever op de bank wilde liggen. Dat laatste heb ik toch maar gedaan en het resultaat was dat ik deze maandag weer een beetje mijn energie terug had. Natuurlijk nog niet 100%, maar de stijgende lijn zit er weer in en op dit moment is dat waar ik me vooral op focus. Ik sta ’s ochtends op, ontbijt, ga trainen, pak in de middag mijn uurtjes om te herstellen, ga weer trainen en pak dan weer mijn rust. Niet zo spannend, wel hard nodig. 

Even er tussenuit
De komende twee weken zullen er hoogstwaarschijnlijk ook soortgelijk uitzien. Daarna ga ik twee weken op vakantie naar de Ardennen. De eerste week is ons centrale punt het Franse dorpje Givet, vanwaar ik met mijn mede-vakantieganger ook lekker wat uren op de fiets zal maken. De tweede week wijk ik uit naar een camping in de Belgische Ardennen, met rondom veel natuur en rust. Even een weekje ontprikkelen, uitrusten en opladen voor de komende maanden. Als ik terugkom gaan we namelijk het zomerijs op in Heerenveen. Lekker schaatsen, daar doen we het natuurlijk allemaal voor!   

Foto op de fiets is gemaakt door @NeekeAnna