Ze zeggen altijd dat je bij een tekst met het belangrijkste moet beginnen. Bij deze dan ook een herhaling van mijn hulpvraag van vorige keer: is er iemand die een kamer vrij heeft of iemand kent die een kamer verhuurt in Utrecht? Mijn zoektocht naar een woonplek is nog steeds zonder resultaat en met een studie die over minder dan een week begint wordt het nu wel echt tijd voor positief nieuws. Ondertussen maakt het me ook niet meer uit waar in Utrecht ik kom te wonen. Noord, oost, zuid of west, het is allemaal meer dan welkom! 

Trainingskamp Doorn

Dan over tot de orde van de dag. Want in de weken tussen mijn laatste blog van half juli en nu is er vrij veel gebeurd. Ten eerste was er het trainingskamp in Doorn. Dit is een jaarlijks terugkerend kamp van KTT Noordwest waarbij we overnachten in tenten op de skeelerbaan van Doorn. Hier werken we veel trainingen op de skeelers af, aangevuld met fiets- en hardlooptrainingen. Het kamp in Doorn is vaak erg pittig, met veel intensieve workouts. Het hoogtepunt (vooral achteraf) is de beruchte duintraining. Vanaf de eerste dag dat je in Doorn aankomt zit deze training constant in je achterhoofd, want je weet dat je hoe dan ook helemaal kapot gaat. Zó kapot dat je gedurende de training meerdere keren de handdoek in de ring wil gooien. De rest van de dag ben je fysiek ook niks meer waard, maar daartegenover staat dan wel weer een heel voldaan gevoel. Ook deze keer was dit allemaal weer het geval. Op vrijdagochtend volgde er nog één training en toen was het tijd om weer huiswaarts te keren. 

Op de fiets naar Berlijn?!

Daar waar we normaal gesproken de week erop weer verder gaan met trainen, was het deze keer tijd voor ‘vakantie’. Veel van mijn teamgenootjes vertrokken voor een vakantie naar de zon om daar te Chileen en te trainen. Ik daarentegen had hele andere plannen. Vanaf het moment dat ik thuiskwam was het voorbereiden geblazen. Kleren uitzoeken, fietstassen bestellen, een servicebeurt voor m’n racefiets en onderdak regelen. Zo’n checklist kan maar één ding betekenen, namelijk een bikepacking trip. Dit idee was een paar weken eerder ontstaan tijdens een telefoongesprek met een goede vriendin. Ik was op dat moment een beetje zoekende naar een leuke vakantiebestemming, want al mijn vrienden hadden al plannen of gingen in een andere periode op vakantie. ‘Waarom ga je niet op de fiets naar Parijs of Berlijn?’ klonk toen vanuit het niet door de telefoon . ‘Ben je helemaal gek geworden!?’ was mijn eerste reactie, maar toen ik iets later ophing was er toch een zaadje geplant. Een zaadje dat binnen de kortste keren uitgroeide tot een volwaardige plant en al snel stond mijn zoekgeschiedenis vol met zoektermen als ‘bikepacken voor beginners’, ‘tips voor eerste keer bikepacken’ en ‘packlist bikepacken’. Op een gegeven moment had ik mijn paklijst duidelijk en moest ik mijn eindbestemming kiezen. De keuze ging tussen Berlijn en Parijs omdat vanuit beide steden een directe trein terug naar Amsterdam gaat. Ik was al twee keer eerder in Parijs gewees, dus de keus viel op Berlijn. Het voordeel van zo’n grote en bekende stad als eindbestemming is dat er al veel mensen eenzelfde fietstocht hadden gemaakt. Er waren dus al meerdere routes beschikbaar die ik kon gebruiken tijdens mijn voorbereiding. Uiteindelijk stond m’n route min of meer vast en was het zaak overnachtingen te regelen. Tijdens mijn eerdere omzwervingen op Google was ik op de app Warmshowers gestuit. Dit is een internationale app die heel erg lijkt op Couchsurfing, alleen is Warmshowers uitsluitend voor mensen op de fiets. Het concept is als volgt: je kan je zowel als host als guest aanmelden. Als host bied je dan een slaapplaats aan, waar je als guest zijnde gebruik van kunt maken. Er is geen geld mee gemoeid, behalve bij het abonnement van de app zelf. Echt een heel erg leuk concept en binnen de kortste keren had ik mijn eerste drie overnachtingen geregeld. Twee daarvan bij mensen via Warmshowers en eentje in een jeugdherberg. Dit laatste was met het idee dat ik daar dan meer jongeren zou ontmoeten, want nieuwe mensen leren kennen was één van de hoofddoelen. Ik zou nu zo een pagina’s lang verslag kunnen schrijven over al mijn ervaringen, maar dan wordt dit blog wel héél erg lang. Hieronder volgt dus een korte samenvatting van de trip. Mocht je de uitgebreide versie willen lezen, kijk dan vooral op mijn facebookpagina want daar heb ik elke dag een gedetailleerd verslag geschreven van de gebeurtenissen van de dag. 

Mijn eerste bikepack-ervaring

Mijn trip begon op woensdag 27 juli. Van Amsterdam voerde de weg naar Deventer, waar ik bij een host van Warmshowers bleef slapen. Deze eerste dag voelde het nog niet echt alsof ik op vakantie was. Dit kwam deels door de veelal nog bekende omgeving, maar ook omdat het idee van een fietsrit naar Berlijn nog steeds een beetje surreëel voelde. Vanaf Deventer fietste ik de dag erna door naar Bad Bentheim. Daar overnachtte ik in een jeugdherberg. In tegenstelling tot wat ik vooraf hoopte en verwachtte, waren er naast mijzelf geen andere jongeren. In de avond exploreerde ik het stadje dan ook in mijn eentje. De volgende dag eindigde in een dorpje genaamd Bad Laer, wat zo’n twintig kilometer onder Osnabrück ligt. Hier overnachtte ik bij een familie, waar ik meteen één van de meest dierbare ervaringen van mijn gehele trip opdeed. Ik bleef hier twee nachten slapen en op dag twee ging ik met de zoon van de familie Osnabrück in. Met een ietwat triest gevoel stapte ik de dag erna weer op mijn fiets. Ik had het zó fijn gehad dat ik nog niet bepaald veel zin had om verder te gaan… Na een voorspoedige rit kwam ik aan in Stadthagen waar ik wederom via Warmshowers onderdak had. De volgende stop was de stad Braunschweig. Hier had ik weer een bed in een groepskamer van een jeugdherberg geboekt, maar ook hier gold dat er naast mij niemand anders was. Balen! Die avond nam ik mezelf mee uit eten en de volgende ochtend startte ik mijn route naar Maagdenburg. Na een gezellige avond met mijn Warmshowers host wachtte me de zwaarste dag van mijn reis. Ik had de temperatuur van die dag zwaar onderschat en ik moest mijn benen echt dwingen te blijven trappen. Aangekomen in Wittemberg was ik dan ook helemaal gaar. Gelukkig kon ik tijdens de barbecue van die avond bijkomen, want de volgende ochtend ging de wekker om vijf uur om zo de hitte voor te zijn. Voor tienen bereikte ik mijn voorlaatste bestemming: Potsdam. Van Potsdam was het de laatste dag nog maar 40 kilometer naar Berlijn. Halverwege de route hadden had ik met de zoon van mijn laatste gastgezin afgesproken en gezamenlijk fietsen we het laatste deel naar Berlijn. Hier maakte ik kennis met de rest van zijn familie en ook hier gold weer dat de dagen bij deze familie heel waardevol waren. Die avond namen ze me mee uit eten en daarna restte me nog drie dagen om Berlijn te ontdekken. Twee hiervan heb ik vooral in het gezelschap van de zoon van het gezin en zijn buurmeisje doorgebracht. Op zondag namen ze me bijvoorbeeld mee naar een typisch Duitse vlooienmarkt en in de avond hebben we ergens een café opgezocht. Twee ochtenden later zat ik weer in de trein op weg naar huis. De tijd was voorbij gevlogen en het voelde totaal niet alsof ik twee weken weg was geweest. Thuis aangekomen had ik een paar dagen nodig om bij te komen van mijn ‘vakantie’. Niet per se fysiek, maar des te meer mentaal door de vele indrukken van vooral Berlijn. Elke dag de toerist uithangen kost toch energie en daarom was het fijn dat ik mijn vakantie thuis nog een paar dagen door kon trekken. Een ding weet ik in ieder geval zeker: dit was zeker niet de laatste keer dat ik op de fiets op reis ga. Vanaf het moment dat ik de terugweg ondernam, was ik in mijn hoofd al plannen aan het maken voor mijn volgende trip. Hint: dat zal waarschijnlijk een stuk zuidelijker zijn! 

Trainingskamp Heerenveen – eindelijk weer langebaan

Iets minder dan een week na thuiskomst mocht ik weer inpakken. Na alle maanden zomertraining wachtte ons de eerste week schaatsen. Ik had natuurlijk wel regelmatig ijs gevoeld met shorttrack, maar de eerste langebaanrondes voelden toch nog wat onwennig aan. De constante statische druk op je benen had even tijd nodig om weer een gewoonte te worden. Niettemin heb ik gedurende de vijf dagen dat we in Heerenveen waren lekker getraind en ook een aantal snelle rondes gereden tijdens de afbouwende tempotraining. 

Tot het volgende schaatskamp rijden we eens per week op en neer om het ijsgevoel te behouden. Op afgelopen week na dan, want toen stonden er fietstesten op het programma. Voor mij werd dit mijn eerste testserie van de zomer omdat ik tijdens de vorige ziek was. En ik was blij te zien dat alle fietsuren hun vruchten hebben afgeworpen, want op de duurtest trapte ik een dik PR. Een fijn gevoel en zeker iets waar ik mee verder kan gedurende de ijstrainingen! 

Een toekomst vol nieuwe dingen

En nu? Nu resteren er slechts een paar dagen voordat mijn tussenjaar er echt op zit en ik student word. Ik ben heel benieuwd hoe dit gaat zijn. Ik heb er alles aan gedaan om me goed voor te bereiden, maar weet daarnaast ook dat ik de eerste weken erg moet wennen. Het combineren van al m’n trainingen en colleges gaat simpelweg een uitdaging worden en ik verwacht dat me dit veel energie gaat kosten. Maar ik heb er daarnaast ook zin in om weer in de schoolbanken te zitten en nieuwe dingen te leren in een vakgebied dat ik interessant vind, namelijk Franse Taal, Cultuur en Letterkunde. Eén van mijn doelen is om ook momentjes van ontspanning in te bouwen. Ik heb snel de neiging heel monotoon te leven als de dagen drukker worden en ik wil ervoor waken dat ik alleen nog maar ‘bezig’ ben. We’ll see how that will go!