Voordat ik begin met het schrijven van een nieuw blog, lees ik de meest recente altijd eerst even terug, omdat ik vaak niet meer weet welke gebeurtenissen ik wel en niet beschreven heb. Daarnaast vind ik het ook altijd belangrijk een beetje terug te komen op hetgeen ik in zo’n blog schreef. Het geeft toch een heel representatief beeld van hoe ik die maanden in mijn vel zat en hoe ik de dagen toen beleefde. Gelukkig kan ik zeggen dat ik me een stuk beter voel dan toen. Daar waar mijn laatste verhaal vooral gevuld was met neerslachtige gevoelens rondom mijn verjaardag, heimwee naar wat had kunnen zijn en ontevreden reflecties over trainingen en wedstrijden, zie ik de afgelopen maanden een stuk zonniger in. 

Teleurstelling en op en top genieten
Het weekend van 6-7 februari hadden we met langebaan nog een wedstrijd in Heerenveen, waar rijders van KTT’s konden proberen een goede tijd neer te zetten. Helaas pakte dit voor mij niet goed uit. Na een fijne week op het ijs waar ik veel vertrouwen uit had gehaald, leek het tijdens de wedstrijd wel alsof mijn lichaam vergeten was hoe het op topsnelheid moest schaatsen. Volledig gedesillusioneerd kwam ik dan ook dit weekend uit, even echt niet wetend wat te doen. Maar gelukkig was dit ook het weekend waarin de eerste sneeuw uit de lucht kwam vallen en waarin de voorspellingen er al op wezen dat er natuurijs aankwam. Ik denk dat ik wel kan zeggen dat dit voor mij echt een medicijn geweest is. Schaatsen op natuurijs, in de wondere winterse wereld, zorgde ervoor dat ik zowel mijn sportieve teleurstelling als alle stress rondom school even kon vergeten. Vanaf donderdagmiddag tot zondagavond heb ik dan ook elk mogelijk moment benut om te genieten van het mirakel van moeder natuur. Het was precies wat ik nodig had! 

De week na het plezier op natuurijs hadden we op de valreep nóg een wedstrijd in het Noorden. Ik kan niet zeggen dat ik dit weekend de sterren van de hemel reed, maar het was al een grote stap vooruit en na afloop overheerste dan ook een redelijk positief gevoel wat maakte dat ik weer met meer vertrouwen vooruitkeek naar de zomer. Want dat was het al bijna, aangezien we nog slechts twee weken langebaanijs zouden hebben. Deze twee weken heb ik goed benut, want ik heb hierin in alle rust mijn nieuwe customschaatsen kunnen uitproberen. En wat reden ze lekker, het was net alsof ik pantoffels aanhad!

Afsluiten van het schaatsseizoen
Zoals elk jaar ging het shorttracken nog een aantal weken langer door dan langebaan. Het een-na-laatste weekend was er zelfs nog een wedstrijd voor alle KTT-leden, maar deze heb ik uiteindelijk door drukte rondom mijn laatste toetsweek voor het eindexamen niet meer gereden. De laatste week met shorttrack was heerlijk. Er lag geen druk meer op, waardoor we vaak spontaan de ijshockeyschaatsen aantrokken om een uur lang partijtjes te spelen. Echt een top manier om een seizoen mee af te sluiten. 

Wat mijn seizoenseinde ook heel leuk maakte was de laatste training van het jaar die ik gaf voor Duosport. Afgelopen jaar heb ik voor het eerst van begin tot eind van het seizoen lesgegeven en zo dus een heel seizoen met één groep gewerkt. Dit vond ik echt geweldig, vooral ook omdat de mannen die ik training gaf hartstikke enthousiast, fanatiek, relaxt en leergierig waren. Toen ze me de laatste training zeiden dat ook zij het een heel tof jaar vonden en veel van me hadden geleerd, voelde ik me dan ook wel een beetje trots 🙂

De échte seizoensafsluiter volgde trouwens een week later, toen we met KTT Noordwest met zijn allen een clinic baanwielrennen deden. In het begin harstikke eng, maar aan het einde vooral heel erg leuk (en zwaar). Deze clinic luidde voor mij ook officieel de rustperiode in. Twee weken helemaal niks. Geen trainingen, geen reistijden en eindelijk wat langere nachten. Het was heerlijk. In deze periode ben ik ook met mijn beide trainers achter de laptop gekropen voor een evaluatie van afgelopen seizoen en een vooruitblik op het komende. Want zoals ik al zei, sprak er uit de trainingen niets dan goeds, maar was het alsof er op wedstrijden een heel anders persoon aan het rijden was. Na anderhalf uur hebben we voor komende periode een plan gemaakt met nieuwe probeersels die mij hopelijk gaan helpen sterker, stabieler en beter te worden. 

Op naar de zomer
‘As we speak’, heb ik deze week weer de eerste fietsritjes gemaakt. De allereerste met korte mouwen en broek in het zonnige weer van woensdag en vrijdag helaas met iets meer laagjes aan. Volgende week hebben we met KTT Noordwest wat fysieke testjes met onze fysio’s en krachttrainer, om te kijken wat iedereen als individu het meeste kan verbeteren. De week daarop zullen de eerste gezamenlijk trainingen in de nieuwe teamsamenstelling weer beginnen. En ik spreek uit de grond van mijn hart als ik zeg dat ik daar hartstikke veel zin in heb. Na twee jaar kwakkelen wordt dit weer mijn eerste seizoen waarin ik ook de zomer volledig meepak. Ook al is dat natuurlijk geen garantie op een goed winterseizoen, deze overwinning is me al heel dierbaar! 

Dit blog kan ik natuurlijk niet afsluiten zonder even in te gaan op de situatie op school. Want zoals velen zullen weten, zit ik dit jaar in 6 VWO. Over zo’n zes (HELP!) weken zit ik dus in de schoolbanken de examens van het centraal schriftelijk te maken. Op dit moment ben ik dan ook druk bezig een leerplanning te maken zodat ik goed voorbereid het examen in ga, zodat ik daarna voor altijd verlost ben van de verplichtingen van de middelbare school. Ik heb er vertrouwen in dat ik ga slagen, maar het blijft natuurlijk altijd spannend en ik zal er hard voor moeten werken. Na mijn examen ben ik van plan een tussenjaar te nemen waarin ik voor mezelf duidelijk wil krijgen welke opleiding mij echt aanspreekt én ik wil graag naar het buitenland. Een plan voor een buitenlands verblijf waar ik óók kan schaatsen ligt er, maar daarover meer in mijn volgende blog.

Dankwoord
Tot slot wil ik jullie heel erg bedanken voor alle steun en betrokkenheid. De reacties op mijn blogs en berichtjes op Facebook waren ook dit jaar weer heel erg leuk. Daarnaast ben ik ook hartstikke dankbaar voor de sponsoring die ik ook dit jaar weer heb mogen ontvangen. Hoewel dit seizoen wat betreft wedstrijden erg karig was, heeft dit voor mij ook veel kansen geboden. Zo heb ik mezelf nóg beter leren kennen, had ik echt de tijd om aan bepaalde technische en fysieke punten te werken en zorgde het er ook voor dat het eindexamenjaar en sporten beter te combineren was. Nu op naar een goede zomer, zodat ik in seizoen 2021-2022 kan knallen!