Het is al weer lang geleden dat ik mijn laatste blog schreef, en het onderwerp van deze week is ook al weer drie weken geleden, maar hierom niet minder leuk. Het is namelijk al bijna een maand geleden dat ik in het in Italië gelegen Bormio mijn eerste Starclass wedstrijd ooit reed. Bij een Starclass wedstrijd rijden er mensen uit heel Europa en rijd je dus tegen nationale- en internationale concurrenten. Om eerlijk te zijn had ik er van te voren helemaal niks van verwacht en ik had er dan ook gewoon heel veel zin in en wilde vooral veel leren, genieten en wat ervaring opdoen in mijn nog zo jeugdige shorttrack ‘carrière’. De wedstrijd besloeg drie dagen en duurde van vrijdag tot en met zondag. Op de donderdag voordat het wedstrijdgeweld los zou barsten, hadden we met z’n allen nog tijd om in te rijden en een beetje aan het ijs te wennen. Wat, aangezien we op hoogte zaten, wel zo fijn was. Omdat we dus op donderdag al in konden rijden, vloog ik op woensdagavond samen met mijn moeder en mijn trainer naar Milaan waarna we nog een paar uur moesten rijden voordat we bij ons huisje aankwamen waar we de rest van het weekend zouden zitten. Het huisje was top: Het was erg ruim en het uitzicht was schitterend! Helaas lag er geen sneeuw, maar gelukkig hebben we daar in Nederland wel van kunnen genieten.

Donderdagochtend sliepen we allemaal erg lang uit, aangezien we pas rond een uur of 1 ’s nachts aan waren gekomen en we behoefte hadden aan extra slaap. Die avond mochten we dus inrijden en de vrijdag erna begon het echt! Gelukkig was ik junior C en hoefde ik pas om 2 uur aanwezig te zijn om in te rijden, want vroeg op staan is nog steeds niet mijn sterkste punt. Op de eerste dag (vrijdag) stond de 1500 meter op het programma. Hierbij reden we de eerste rit een heat, de tweede rit was een halve finale en de derde rit de finale. In de heats wilde ik eigenlijk gewoon lekker rijden en gewoon zo goed mogelijk mijn best doen. Aangezien ik ook veel langebaan, is mijn conditie erg goed, en ik merkte dat ik hierbij zeker een voordeel had, want in de heats werd ik met een inhaalactie in de laatste ronde eerste, waardoor ik in de A-groep van de halve finales terechtkwam.

Hier besloot ik eens op een andere manier te rijden, en ik ging vanaf de start dan ook gelijk aan kop. Elke keer als ik zag dat er iemand in wilde halen, zette ik een beetje aan waardoor het tempo hoger kwam te liggen en er niemand voorbij kwam. Helaas verpestte ik het in de laatste ronde, door bij het uitkomen van de een-na-laatste bocht met mijn punt in het ijs te trappen. Ik viel en verspeelde zo mijn kans om in de A-finale te komen. Hier baalde ik natuurlijk van, maar ik was ook blij met de nieuwe leerervaring.

Door mijn val stond ik dus in de B-finale. Helaas was er ik er hier niet bij met mijn hoofd, werd ik vierde en verspilde zo kostbare punten voor het eindklassement, al was dat op dat moment zeker niet mijn prioriteit.

Na de 1500 werden ook nog de heats van de 500 meter verreden. Ik was goed weg in mijn rit en reed een solide race zonder fouten en zonder al te diep te gaan. Mijn eindtijd was hierdoor 49.8 wat al een dik PR was en ik stond hierdoor in ieder geval in de bovenste helft van het afstandsklassement.

Na al deze races was ik natuurlijk erg moe en nadat we in het huisje gegeten hadden, dook ik ook gelijk mijn bed in, om er de volgende ochtend een stuk eerder dan de dag er voor uit te komen, aangezien we deze keer al om 12 uur werden verwacht. We reden op deze tweede dag nog drie ritten van de 500 meter en hierna werden er nog eens twee 1000 meter ritten achter geplakt.

Op de eerste rit van de 500 meter van die dag, stond ik ingedeeld in een sterke heat waarbij ik alles uit de kast zou moeten halen om door te gaan. Helaas was ik hierdoor een beetje gespannen en reed ik heel onrustig en veel te gehaast, wat ook gelijk bestraft werd met een val. Hierdoor had ik helaas geen kans meer om in de A- of B- finale te komen, maar toch had ik er nog erg veel zin in. Het hele weekend was  ik eigenlijk alleen maar aan het genieten. In de halve finale finishte ik als tweede, waardoor er voor mij een startplek in de C-finale was. Hier bemachtigde ik, na een slechte start, wederom een tweede plaats en reed ik een heel erg dik PR van 48.8 wat ook de derde tijd op de Nederlandse ranglijst is.

Ik was hier natuurlijk hartstikke blij mee en begon met erg veel zin aan de eerste rit van de 1000 meter. Hierin werd ik, na een solide race, tweede waardoor ik wederom in de bovenste helft zat.

Toen ik de indeling van mijn tweede rit zag, moest ik wel even slikken. Ik stond namelijk ingedeeld met de winnares van de eerste twee afstanden en met degene waar ik bij de vorige 1000 meter rit tweede achter was geworden. Ik moest dus wel heel erg mijn best gaan doen, wilde ik doorgaan. Bij de start ging ik hierom wederom op kop zitten, maar deze werd al snel door iemand anders ingenomen. Een paar rondes hierna ging de nummer 1 van het klassement er zo snel vandoor dat we die niet meer bij konden halen en dus ging het gevecht om de tweede plaats. Ik probeerde een aantal keer in te halen en werd telkens heel goed geblokt. Maar ik had meer snelheid en ik vertikte het om in deze rit derde te worden en met nog een ronde te gaan maakte ik een inhaalactie binnendoor die me een tweede plek opleverde.
Toen ik over de finish kwam, was ik eigenlijk helemaal perplex. Ik had nooit verwacht door te gaan, maar ik was wel superblij! Ik ging dus met een goed gevoel naar bed, om er al snel weer uit te komen voor de laatste dag van het toernooi, want deze keer moesten we al om 8 uur op het ijs staan. Helaas was mijn vorm van de dag ervoor ergens in mijn slaap verloren gegaan, want ik werd laatste in de halve finale en dus reed ik dus wederom een B-finale (waar ik hartstikke blij mee was). Na een pauze van bijna twee uur, stond mijn laatste rit van het weekend op het programma en hierin werd ik tweede, waarmee ik ook nog eens 3 punten binnensleepte.

In het eindklassement leverde dit mij een 10e plek op waar ik helemaal tevreden mee ben. Ik had dit nooit verwacht en ik heb onwijs genoten van het weekend! Natuurlijk zaten er nog  leerpunten bij, maar dat hoort!

Nadat de wedstrijden erop zaten, zijn we in de avond met vrienden nog wat gaan eten en op maandagmiddag vlogen we weer terug naar Nederland.

Op dit moment ben ik weer hard aan het trainen op de langebaan, heb ik mijn persoonlijk record aangescherpt van 41.69 naar 41.67 en stond de eerste plaatsingswedstrijd voor het NK alweer op het programma. Hier reed ik, na een week wat ziekjes te zijn geweest, naar de eerste plaats op beide afstanden (500m en 1500m) en ook in het eindklassement werd ik hierdoor eerste. De 500 meter won ik zelfs in een baanrecord, wat echt als een kers op de taart was!

Ook reed ik op 9 december weer een KNSB Cup, zonder denderende resultaten, maar wel als jarige Job, want ik werd die dag 15 jaar!!!